Tim De Cock

Weinig clubs laten honden toe op de wandelingen moet ik constateren. Dat is wel een beetje spijtig, maar anderzijds is het ook maar een kleine moeite om zelf op stap te gaan. Het is een kwestie van makkelijke schoenen aantrekken en de deur uitgaan! En net dat zijn we beginnen doen! (We is dus de hond en ik, maar ook wel mijn vriendin, want die gaat geregeld mee. Ze vond mijn initiatief om gezonder aan de slag te gaan een topidee! )

Op het internet kan je wandelroutes uitstippelen, en ik ben nu geen topman wat computertoestanden en telefoondingen betreft, maar ik heb nu op mijn smartphone toch wel een app geinstalleerd die mijn routes bewaard en zelf nieuwe routes lanceert. Met één oortje in mijn oor kan ik dan horen hoe lang we al bezig zijn en hoe we moeten wandelen, en mijn ander oor is vrij om een babbeltje te doen. Een beetje zoals Evy Gruyaert met haar Start to Run, maar minder luide muziek en minder constante begeleiding. (Ook tof: achteraf berekent het hoeveel calorieën je hebt verbrand – niet dat we het echt daarvoor doen maar het is mooi meegenomen.)

Valco is alvast fan! Ik zou eens een filmpje moeten opnemen van hoe enthousiast hij is als hij door heeft dat hij mee mag! Ik moet nog maar richting deur wandelen en hij begint al vrolijk rond te lopen! Je kan maar beter alles van het salontafeltje hebben gehaald, of hij gooit alles omver met zijn kwispelende staart! (Na één keer leer je het wel…)

I love my dog!

Voor mij nog enkele dagen vakantie en dan kunnen we aan het nieuwe semester beginnen. Toch altijd wel aangenaam, die twee weken. Maar ach, het is zo snel voorbij he! Deze paar komende dagen ga ik vooral klusjes in huis doen, want buitenkomen heeft geen zin. Alle steden en centra worden overrompeld met dames die op jacht zijn naar solden, ja, zelfs met dit vreselijk triestige regenweer! Het blijft toch iets onweerstaanbaar blijkbaar. Ik heb toch maar bedankt toen mijn vriendin me vroeg om mee te gaan vandaag… Er stond vorig jaar echt een file aan de E34 – of nee, dat was deze zomer, ik was op weg naar de Lilse Bergen, voor de afrit Wijnegem. Mij niet gezien.

Ach, Valco kan er maar goed mee zijn. Want doordat ik thuis blijf, en de steden te vermijden zijn, gaan wij weer wat meer wandelen. Ook een van mijn goede voornemens van dit jaar: meer bewegen. Als leraar sta je veel recht, maar zo verkrampt met je arm in de lucht staan om met een krijtje op bord te schrijven is toch nog iets helemaal anders. Wandelen dus. Dat is gezond, en zo heeft de hond er ook nog iets aan. En het is niet te intensief. Ik was een wandelclub aan het overwegen, maar ik vrees dat ik dan te veel tussen zestigers ga lopen en daar voel ik me toch iets te jong voor… Die mannen lachen er hoegenaamd niet mee echter: elk jaar doen veel wandelclubs mee aan de Dodentocht in Bornem: 100 km zonder verpinken! Ik weet wel ook niet of die honden toelaten op hun wandelingen… Eens uitzoeken.

De nieuwe euromunt al tegengekomen? Op de website van het Belgische Munthuis kan je sinds mei de nieuwe munt kopen. Het is niet de eerste keer dat in België zo van die speciale edities uitgebracht werden. Elk land binnen de eurozone mag dat maximum een keer per jaar doen. De speciale munten zijn ook gewoon wettige betaalmiddelen: ze hebben alleen een speciale tekening gekregen.

De allernieuwste is er eentje met de beeltenis van Koningin Elisabeth op, naar aanleiding van de 75ste verjaardag van de Koningin Elisabeth Muziekwedstrijd. De speciale munt gaat uit van het Ministerie van Financiën. De wedstrijd is een van de meest gerenommeerde ter wereld, gestart door Koning Albert I in 1937.

Ik heb de mijne alleszins al besteld, en verwacht ze eerstdaags in de bus. Niet om te gebruiken bij de bakker natuurlijk, want zo’n officiële uitgifte spaar ik natuurlijk. De kwaliteit is ook absoluut niet hetzelfde als die van een ander euromuntstuk. Of zou dat komen doordat de stukken die je zelf in je handen krijgt al zo veel zijn gebruikt dat ze hun glans zijn verloren?

Zoals gezegd: het is een leuke hobby, en dit soort herdenkingsmunten kost niet zo veel. Leuk!

Bizar, al bijna een jaartje aan’t bloggen en ik heb jullie nog niet verteld over mijn hond! Beste lezers, zie hier Valco!
Valco is een Duitse herder van bijna 4 jaar, een schat van een beest en een goede waker! Ik ben altijd al een hondenmens geweest, maar thuis hadden we geen echte grote tuin (en ik denk eigenlijk ook dat mijn ouders het werk niet zagen zitten). Zodra ik alleen ben gaan wonen, ben ik dus op zoek gegaan naar een fokker van Duitse herders. Uiteraard een Duitse herder, want dat vind ik echt prachtbeesten! Ik kwam uit bij een fokker in de buurt van Sint-Niklaas die je hondje al wat trainen zodat hij bepaalde dingen gewend is (kinderen, andere honden, …). Ik had dat allemaal niet nodig. En ik mocht kiezen uit de nest, en Valco was onmiddellijk mijn hond. Hij koos mij, eigenlijk… (Eigenlijk is zijn naam niet Valco. Vier jaar geleden moest het met een H beginnen, maar ik vond niets leuks met een H.)

Ik ben wel trots op hem. Ik kan er echt overal mee komen. Je ziet mensen wel eens schrikken van zo’n grote hond, maar dat is voor niets nodig als hij deftig opgevoed is. Ik ben op vlak van hondenopvoedingstips wel een grote fan van Cesar Millan. Wat een held is die kerel toch. Soms hebben die baasjes echt monstertjes gemaakt van hun hond, en toch kan Cesar het dan nog goed krijgen. Ik zou bij sommige gezinnen al niet meer willen binnen gaan. Je moet er maar eens wat filmpjes van opzoeken, echt sterk.

Maar ach… Als iedereen eens goed zou nadenken vooraleer een hond te kopen, zouden mensen als Cesar Millan er niet eens hoeven te zijn… *zucht*

Aha, ik vond op het internet de eerste aflevering van The Dogwhisperer met Cesar Millan! Enjoy!

http://www.youtube.com/watch?v=mkSJbglcusA&feature=related